Myślę, że większość z Was, jak i mnie, interesują nie tylko przepisy, ale także wpisy dotyczące kulinarnych tradycji różnych krajów. Dzięki mojemu Bratu i jego ukochanej Korulce możemy dowiedzieć się co nie co o bułgarskich kulinariach:
„Opisywanie jedzenia – prościzna!” – pomyślałam, kiedy obiecaliśmy Malwinie, że opiszemy Bułgarię od kuchni. I siadając teraz do komputera przyznam, że nie jest to wcale łatwe. Jednak raz kozie śmierć... zaczynam!
Urlop spędziliśmy w Słonecznym Brzegu – drugim najważniejszym kurorcie morskim w Bułgarii. Jak morze to i ryby. Pozycja w menu obowiązkowa nie tylko na lokalizację, ale i na rybofilskie usposobienie Filipa. Oprócz tego, co serwowano w ramach all inclusive, wybraliśmy się też do restauracji w Nessebarze. Już sam lokal był wart zobaczenia – trzypoziomowy taras zbudowany na skalnym urwisku! Ja dałam się namówić kelnerowi na turbota, którego zachwalał w niebogłosy.
Cena dania odstraszała (30 lewów czyli 60 zł za samą rybę), ale przyznam, że było warto. Delikatne mięsko, zupełnie bez ości, pod pyszną pierzynką ze szpinaku. Poezja! Filip – jak to mężczyzna – musiał się pokazać, więc wybrał rekina. I choć uwielbia wszystko, co pływa w wodzie (od morskich glonów przez krewetki po ogromne ryby) to przyznał, że z rekina nie będzie chciał powtórki. „Mięso trochę bez smaku, jak tanie fileciki rybne z hipermarketu na wagę” – przyznacie, że recenzja nad wyraz wymowna.
W Nessebarze skusiliśmy się też na zupę rybną, bo liczyliśmy, że można smakować choć trochę tak jak słynna zupa rybna z Marsylii (próbowaliśmy takiej w restauracji „Szarej” w Krakowie i zakochaliśmy się w niej po uszy!). Niestety, ryby pływało w niej niewiele, bulion był trochę bez smaku. Dopiero po wkropieniu ćwiartki cytryny potrawa nabrała charakteru. Do tego podano nam coś na kształt świeżo wypieczonej pity – mocno doprawionej czosnkiem i słodką papryką. Pychota! Nawet Filip stwierdził, że właśnie ten chlebek był najlepszy w całej tej zupie.
Z typowo bułgarskich dań była okazja zjeść Pyłneni Czuszki – czyli faszerowaną paprykę. Ta na zdjęciu ma nadzienie ze słonego białego sera (tzw. „sirene”) z niewielkim dodatkiem ogórka, pomidora.
Bardzo do gustu przypadł mi też Giuwecz – coś jakby nasze polskie leczo. W jednym kociołku uduszone bakłażany, cukinia, pomidory, mięso mielone i ziemniaki. Pyszne i lekkie danie, choć bardzo sycące.
Idealne na takie bułgarskie upały (temperatura nawet w nocy oscylowała w okolicach 30 stopni... ). Spróbowałam też Syrmi (bardzo żałuję, że nie miałam wtedy aparatu!) – to takie malutkie gołąbki, tylko zamiast kapusty są zawinięte w marynowane liście winogron. W środku był ryż, który był nasączony delikatnym octem. Trochę mi to przypomniało smakiem ryż z sushi.
W Sozopolu za namową przewodniczki udaliśmy się do jednej z tradycyjnych piekarenek, które specjalizują się wypiekaniu sycących bułek. Filip wziął sobie bułkę „sozopołkę”, która w środku miała nadzienie z mięsa mielonego i pomidorów (jadł, aż mu się uszy trzęsły! :).
Ja, jako, że nie znam rosyjskiego (a w Bułgarii wszystko jest w cyrylicy...) zdecydowałam się na taką bułę, w której nadzienie jest na wierzchu i od razu wiadomo, co człowiek będzie jadł ;) Szczerze polecamy wszystkim – buły kosztują grosze (od 2 do 4 lewa czyli od 4 do 8 zł) a można się nimi najeść na pół dnia.
Do popicia – tradycyjny mleczny napój tzw. Ajran. Jest dużo rzadszy od naszego kefiru, ma trochę posmak ogórka, cytryny... ale świetnie orzeźwia. Ponoć Bułgarzy ratują się tym przed kacem mordercą ;)
Na koniec jeszcze taka mała dygresja. Wszystkie portale dietetyczne biją na alarm, żeby nie łączyć pomidora i ogórka w jednym daniu. A Bułgarzy mają to w nosie! Ich narodowa sałatka – tzw. Szopska sałatka to nic innego jak ogórek, pomidor i starty biały ser ;)
Mamy jeszcze pytanie – jak ktoś wie, gdzie można kupić w Polsce „Zagórkę” – czyli bułgarskie piwo, to proszę dawać znać! Bardzo nam z Filipem przypadło do gustu :)
p.s. Jeszcze tak na poprawę humoru – kwiatek znaleziony w supermarkecie. Słonecznik do łuskania firmy „Huligan”. Tylko dla twardzieli :))))
